سایت سرگرمی تفریحی

شعر زیبای پارینه

en1729

چون سبویی ست پر از خون ، دل بی کینه ی من
این که قندیل غم آویخته در سینه ی من

 ندهد طفل ِ مرا شادی و غم راحت و رنج
پر تفاوت نکند شنبه و آدینه ی من


زندگی نامدم این مغلطه ی مرگ و دم ، آه
آب از جوی ِ سرابم دهد ، آیینه ی من

کهکشانها همه با آتش و خون ، فرش شود
 سر کشد یک دم اگر دود ِ دل از سینه ی من

 پر شد از قهقه دیوانگیش چاه ِ شغاد
شکر ِ کاووس شه این است ز تهمینه ی من

با می ِ ناب ِ مغان ، در خم ِ خیام ، امید !
خیز و جمشید شو از جام سفالینه ی من

شعر قرآن و اوستا ست ، کزین سان دم ِ نزع
خانه روشن کند از سوز من و سینه ی من

سال دیگر که جهان تیره شد از مسخ ِ فرنگ
یاد کن ز آتش ِ روشنگر ِ پارینه ی من

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

دستـه: سرگرمی, شعر
نـويسنـده: admin
تـاريـخ: دی ۲۶ام, ۱۳۹۲
بدون ديدگاه

ارسال نظر (نظرات ارسال شده: بدون دیدگاه)

*

code

تبليغـــات متنـــي
خرید هاست ارزان